[ كتاب خوردن و آشاميدن ] فصل اوّل حيوان دريا « 1 » بسم الله الرحمن الرحيم آن چه از حيوان دريا حلال است حلال نيست از حيوان دريا مگر ماهى كه داراى فلس - كه پوستِ مثل ورق بر بدن آن است - باشد ، اگر چه زائل شود و باقى نماند از آن پوست مگر كمى در بيخ گوش آن مثلًا مثل كَنْعَت . و اگر اصلًا پوست مخصوص را نداشته « مثل جرّى » و « مارماهى » پس اقوى حرمت آن است . و آن چه پوست مخصوص دارد ، جميع اصناف آن حلال است مانند آن چه مسمّى است در عربى به « ربيثا » و « إربيان » و « طمر » و « طبرانى » و « ابلامى » و هر چه مناط حليت - كه فلس داشتن است در اصل - با آن باشد . و از حيوان دريايى ، جز ماهى فلس دار حلال نيست اكل آن مانند « سلحفاة » و « ضفدع » و « سرطان » ، و سگ و خوك و اسب دريايى ؛ و احوط معاملهء غير مذكَّى است با آن چه نفس سائله دارد از اينها و تذكيه حيوان زمينى در آن محقّق شده باشد ، و آن چه نفس سائله ندارد محتمل است محكوم به حكم حشرات زمين كه نفس سائله ندارند باشد ( حتى آن چه ماهى است و حرام است اكل آن مثل جرّى و مارماهى ) و تعيين آن در محلش مذكور است .

--> « 1 » 19 محرم 1400 ه